Published:Updated:

பூச்சுவும் புது ஃப்ரெண்டும்

பூச்சுவும் புது ஃப்ரெண்டும்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
பூச்சுவும் புது ஃப்ரெண்டும்

பூச்சுவும் புது ஃப்ரெண்டும்

‘‘அம்மா... காரை நிறுத்துங்க’’ என்று மேரி சொன்னதும், குழம்பினார் அம்மா.

வீட்டிலிருந்து பாதி தூரம் வந்த பின்னர் எதற்காக காரை நிறுத்தச் சொல்கிறாள்?

“என்ன ஆச்சு மேரி? எதையாவது மறந்துட்டியா?’’ எனக் கேட்டார்.

‘‘எதுவும் இல்லைம்மா... பூச்சுவிடம் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்’’ என்றாள் மேரி.

‘‘பூச்சுவா... யார் அது? நீ என்ன தப்பு செய்தே?’’

பூச்சுவும் புது ஃப்ரெண்டும்

‘‘பூச்சு என் ஃப்ரெண்டும்மா. ஷாப்பிங் போகும்போது கூட்டிட்டுப்போறேன்னு சொல்லியிருந்தேன். ஆனால், மறந்துட்டேன்’’ என்ற மேரி, கண்களை மூடி கைகளை குவித்து, ‘‘மன்னிச்சுடு பூச்சு’’ என்றாள்.

மேரியை விசித்திரமாகப் பார்த்த அம்மா, “சரி, இப்போ காரை ஸ்டார்ட் பண்ணலாமா?’’ எனக் கேட்டுவிட்டு கிளம்பினார்.

அம்மாவின் சிந்தனை இப்படியிருக்க, மேரியோ உயிர்த் தோழியான ஜெனிபரை நினைத்துக்கொண்டிருந்தாள். இருவரும் ஒரே பள்ளியில் ஆறாம் வகுப்புப் படிக்கிறார்கள்.

ஒருமுறை ஆசிரியர், ‘‘உங்களுக்கு யாரை ரொம்ப பிடிக்கும்?’’ என்று கேட்டார்.

ஒவ்வொருவரும் தனக்குப் பிடித்தவர்கள் பற்றி சொன்னார்கள். ‘‘எனக்கு ஜிம்மைப் பிடிக்கும்’’ என்றாள் ஜெனிபர்.

‘‘அது யார்? உனது பெட் அனிமலா?’’ என்று ஆசிரியர் கேட்டதற்கு, ‘‘ம்... ஆனா, நாய்க்குட்டி பொம்மை’’ என்றாள்.

மாணவர்கள் சிரித்தனர்.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
பூச்சுவும் புது ஃப்ரெண்டும்

சட்டென நிமிர்ந்த ஆசிரியர், ‘‘யாரும் சிரிக்காதீங்க. பொம்மையைப் பிடிக்காத குழந்தைகள் இல்லை. நாய்க்குட்டி பொம்மையை ஜெனிபர் மிகவும் நேசிக்கிறாள். அதற்குப் பெயர்வைத்து விளையாடுகிறாள். இதில் என்ன இருக்கு? நீங்களும் உங்களுக்குப் பிடித்த பொம்மைக்குப் பெயர்வைத்து மகிழலாம்’’ என்றார்.

ஜெனிபர் போல தானும் ஒரு பொம்மைக்கு பெயர் வைத்து, அதனுடன் பேசி விளையாட  நினைத்த மேரி, அம்மாவை அழைத்துக்கொண்டு ஷாப்பிங் கிளம்பிவிட்டாள்.

அழகான கரடி பொம்மையை வாங்கி, அதற்கு ‘ரோஜா’ என்று பெயரிட்டு, நாளை பள்ளிக்கூடம் சென்றதும் ஜெனிபரிடமும் ஆசிரியரிடமும் சொல்ல வேண்டும் என்பது மேரியின் எண்ணம்.

‘‘என்ன மேரி... எதுவும் பேசாமல் உம்முன்னு வர்றே?’’ என்று அவளது சிந்தனையை கலைத்தார் அம்மா.

‘‘என் பள்ளித் தோழி ஜெனிபரை நினைச்சுட்டிருந்தேன்’’ என்றவள், நடந்ததைச் சொன்னாள்.

‘‘அட... இதுக்குத்தான் கரடி பொம்மை வேணும்னு சொன்னியா? வீட்டுல சின்னதா யானை பொம்மை இருக்கே’’ என்றார் அம்மா.

‘‘அது என்னுடையதில்லியே. நண்பன் கேசவன் கொடுத்தது. ஒரு வாரத்துக்கு வைத்திருந்து தருகிறேன்னு வாங்கி வந்தது. அதன் பேருதான் பூச்சு.

‘இன்னும் ஒரு நாள்தானே இங்கே இருப்பேன். அப்புறம் கேசவன் வீட்டுக்குப் போயிருவேன். உனக்கொரு புதிய நண்பனை வாங்கிக்கோ. என்னையும் கூட்டிட்டுப்போனால், புதிய நண்பனைத் தேர்வுசெய்து தர்றேன்’னு சொல்லிச்சு.  நானும் சரின்னு சொல்லி இருந்தேன். மறந்துட்டேன்’’   என்றாள் மேரி.

‘‘இதானா விஷயம்? நான் என்னவோ ஏதோன்னு பயந்துட்டேன். உன் பூச்சுகிட்ட என்னையும் அறிமுகப்படுத்து. வாங்கப்போகும் புதிய நண்பனிடமும் அறிமுகப்படுத்து’’ என்று புன்னகைத்தார் அம்மா.

கடைக்குச் சென்று புசுபுசுவென அழகாக இருந்த கரடி பொம்மையை வாங்கியதும், அதன் கன்னங்களை அன்புடன் வருடினாள் மேரி. ‘‘என்னோட ஃப்ரெண்ட்’’ என்று சந்தோஷமாக முத்தமிட்டாள்.

வீட்டுக்கு வந்ததும், கரடி பொம்மையை நெஞ்சில் அணைத்தவாறு ‘‘பூச்சு’’ என அழைத்தவாறு தன் அறைக்குள் ஓடினாள்.

‘‘மை டியர் பூச்சு... நீ சொன்ன மாதிரியே எனக்கு புது ஃப்ரெண்டை வாங்கிட்டு வந்துட்டேன். இதோ உனக்கு அறிமுகம் செய்யறேன். இவனுக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாம்?’’ என்று யானை பொம்மையிடம் கேட்டாள்.

பூச்சு தன் தும்பிக்கையை உயர்த்தி மகிழ்ச்சியைத் தெரிவிப்பது போல மேரியின் அம்மாவுக்குத் தோன்றியது.

- எம்.பிரகதீஸ்வரன், ஓவியம்: ஸ்யாம்