Published:Updated:

கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை

கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை

கீதா கைலாசம், ஓவியங்கள் : ரமணன்

கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை

கீதா கைலாசம், ஓவியங்கள் : ரமணன்

Published:Updated:
கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை
கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை

த்தனையோ காரணங்களுக்காக...
எத்தனையோ விசேஷங்களுக்காக...
சில நேரம் எந்தக் காரணமும் இல்லாமலேயும்...
இப்படி சுதா ஒவ்வொரு தடவையும் எத்தனையோ புடவைக் கடைகள் ஏறியாச்சு, இறங்கியாச்சு.
விதவிதமான புடவைகள் வாங்கிக் கட்டியும் பார்த்தாச்சு.
இன்றைக்குவரை அது எதுவும் குறையலை, மனசுல இருக்கிற ஒரு குறையைத் தவிர.

அது...

வாழ்நாளில் ஒரே ஒரு தடவையாவது அவள் கணவன் தானாகவே அவள் கேட்காமலேயே கடைக்குப் போய் ஒரே ஒரு புடவை, அதுவும் அவளுக்குப் பிடித்த நிறத்தில், பிடித்த துணியில், பிடித்த டிசைனில், ரொம்பவும் விலை மலிவில்லாமல் அவளுக்குத் தெரியாமல் அவளை ஆச்சர்யப்படுத்தும் விதத்தில் வாங்கித்தர வேண்டும் என்பதுதான். ஆனால், அது நிச்சயமாக நடக்கப் போவதில்லை. அது நிரந்தரக் குறைதான்.

சுதா புதிதாக மாற்றலாகிப் போகப் போகும் வேலைக்காக சில புடவைகள் வாங்கத் தீர்மானித்து, அந்தச் சனிக்கிழமை புடவைக் கடைக்குப் போகிறாள். எப்போதும் அதிக கூட்டம் இல்லாத கடையாகத்தான் பார்த்துப்போவாள். நேராக முதல் மாடி டஸ்ஸர் சில்க் புடவைகள் இருக்கும் கவுன்ட்டருக்குப் போய் ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்து, தன் மேலே வைத்துப் பார்த்து, கண்ணாடியில் பார்த்து, இப்படி ரசித்துக்கொண்டிருக்கும்போது, அங்கு புதிதாக மூன்று, நான்கு பேர். ஒரு கணவன், ஒரு மனைவி, வயதான அம்மா, ஆறு வயது சிறுவன். இவர்கள் சுதாவின் பக்கத்தில் வந்து அவள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் புடவைகளைப் பார்க்கிறார்கள்.

சட்டென அந்தக் கணவன், வயதான அம்மா இவர்கள் இருவரும் எதிர் கவுன்ட்டருக்குப் போய்விட, சிறுவன் நடுவில் விளையாடியபடியிருக்க, மனைவி மட்டும் சுதாவின் அருகில். கணவன் அந்தப் பக்கம் வேறு சில துணிகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். மனைவி இந்தப் பக்கத்தில் சுதாவைப் போலவே டஸ்ஸர் புடவைகளைப் புரட்டிப்போட்டுப் பார்க்கிறாள். மனைவியின் கண், சுதாவின் கையில் இருக்கும் புடவையை ரசிக்கிறது. எதேச்சையாக சுதா அதைக் கீழே வைக்க, மனைவியின் கை அதை எடுக்கிறது. சுதா, தான் புடவையை முதலில் பார்த்ததால், அதைச் சட்டென தன் பக்கம் இழுக்கிறாள்.

கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

``செலெக்ட் பண்ணியிருக்கேன்’’ என சுதா சொல்ல, கடைக்காரனும் ஆமோதிக்கிறான். பணம் கொடுத்து வாங்கிய பிறகு சொந்தம் கொண்டாடுவதைவிட புடவைகளை வாங்குவதற்கு முன்னால் செலெக்‌ஷன் பண்ணி, சொந்தம் கொண்டாடுவதுதான் பொதுவில் அதிகம். சுதாவுக்குத் தான் ஏன் இப்படி நடந்துகொள்கிறோம் எனத் தோன்ற, மனம் மாறி, மதர் தெரசாவாக மாறியதாக நினைத்துக்கொண்டு, தான் செலெக்ட் பண்ணியிருந்த புடவையை `நீங்க பாருங்க’ என மனைவியின் பக்கமாக நீட்டுகிறாள். கடைக்காரன் அதை வாங்கி விரித்துத் தன் மேல் போட்டுக் காண்பிக்கிறான். மனைவியின் முகத்தில் கண்கள் விரிய விரியச் சிரிப்பு. அந்தப் புடவை அவளுக்குப் பிடித்திருக்கிறது.

அவள் கணவன், அந்தப் பக்கத்திலிருந்து குரல் கொடுக்கிறான். தமிழ், இந்தி இரண்டுமல்ல. வேறு ஒரு வடமொழி. கணவன் கண்களைச் சுருக்கி, தலையை ஆட்டி ஏதோ சொன்னதில் அவன் `அந்தப் புடவை வேண்டாம்’ என்கிறான் என்பது சுதாவுக்குப் புரிந்தது. மனைவி உடனே அந்தப் புடவையை சுதாவின் பக்கம் வைத்துவிட்டு வேறு சில புடவைகளைப் பார்க்கிறாள்.

கடைக்காரன் நொடியில் புரிந்துகொண்டு, மனைவி பார்க்கும் புடவைகளை விட்டுவிட்டு, வேறு சில புடவைகளை விரிப்பதும், தன் மேல் வைப்பதும் காண்பிப்பதுமாக இருக்கிறான். மனைவி கவனித்தாளோ, இல்லையோ... அந்தப் புடவைகளைக் கணவன் அந்தப் பக்கத்திலிருந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்தான். மனைவிக்குப் பிடித்தால் என்ன? பிடிக்காவிட்டால் கடைக்காரனுக்கு என்ன கவலை? கணவனுக்கே இல்லாத அந்தப் பொல்லாத கவலை... அவனுக்குப் புடவை விற்கணும். பாவம்.

கடைக்காரனும் கணவனும் - சிறுகதை

அது ஒருபக்கம் நடந்துகொண்டிருக்க, இங்கே மனைவி லைட் ராமர் கலர் உடலும், பார்டரில் மட்டும் கறுப்பு-வெள்ளை நெளி கோடுகள் போட்ட புடவை ஒன்றை ஆசையாக எடுக்கிறாள். தன் மேல் வைத்துப் பார்க்கிறாள். சுதா அதை ரசிக்கிறாள். `ரொம்ப அழகு’ என்று சுதா சைகையில் மனைவியிடம் சொல்ல, அதற்குள் கணவன் மனைவியின் அருகில் வந்து அவசரமாகக் கண்களைச் சுருக்கி `வேண்டாம்’ எனத் தலையை ஆட்டுகிறான். கடைக்காரன் தன் பாட்டுக்கு கணவனை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தபடி புடவைகளைத் தன் மேலே விரித்துப் போட்டுக் காண்பிப்பதும் எடுப்பதுமாக இருக்க, அதில் இரண்டு புடவைகளைக் கணவன் கையில் எடுக்கிறான்.  அவன் `இது ரெண்டும் நல்லாயிருக்கு’ என்பதுபோல கண்களை விரித்து `ஆமாம்’ என்பதுபோல தலையையும் ஆட்டிவிட்டு, கடைக்காரனிடம் அவற்றைக் கொடுத்துவிட்டு, சிறுவனின் கையைப் பிடித்தபடி கீழே போக படி இறங்குகிறான். வயதான அம்மா பின்தொடர்கிறார். கடைக்காரன் சந்தோஷத்தில் கடகடவென அந்த இரண்டையும் சீராக மடிக்கிறான்.

மனைவியோ தான் முதலில் செலெக்ட் செய்த புடவையையே கண்கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அந்த மனைவியின் கண்களையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள் சுதா. மனைவியும் சுதாவை நிமிர்ந்து பார்க்க சுதா கண்களாலேயே `ஏன் இப்படி... நீங்க செலெக்ட் பண்ண முடியாதா?’ என்று கேட்க, அதற்கு மனைவி அவள் பாஷையில் ஏதோ சொல்ல அதை `அவர்தான் எல்லாமே சொல்வார்... செய்வார்’ என்பது மாதிரி சுதா புரிந்துகொள்ள, அதற்குள் கணவனின் குரல் மனைவியை வரச்சொல்லி அவசரப்படுத்துகிறது. மனைவியுடன் பேச வேண்டும்போல இருந்தது சுதாவுக்கு. மனைவியும் தன்னுடன் யாராவது பேச மாட்டார்களா என்று ஏங்கித் தவிக்கும் தன்னுடன் பேசத் தயாராக இருக்கும் சுதாவுடன் பேச முடியவில்லையே என்று மறுபடியும் ஏங்கி சுதாவைப் பார்த்துச் சிரித்தபடியே திரும்பிப் போகிறாள்.

சுதாவுக்கு, அந்தக் கணவன் மீதும் கடைக்காரன் மீதும் கோபம் கோபமாக வந்தது.

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism