வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 15:05 (24/01/2018)

கடைசி தொடர்பு:23:56 (24/01/2018)

'யெஸ்... நான் ஒரு பெண். ஆனா, பெண் இல்லை!" - 'Ladies and gentle women' ஆவணப்பட இயக்குநர் மாலினி

"என் பெயர் மாலினி ஜீவரத்தினம். எனக்குப் பின்னால் இருக்கும் பெயர் தந்தை பெயர் இல்லை, என் அம்மாவின் பெயர். எனக்கு என் அம்மாவை ரொம்பப் பிடிக்கும். ஒரு நாள் என் அம்மாவிடம் 'அம்மா, நான் பெண், ஆண் என எதுவாகவும் இல்லாமல் திருநங்கையாக இருந்தால் என்ன பண்ணுவீங்கனு' கேட்டேன். என் அம்மா கோபம் எதுவும் படாமல், 'என் கடவுள், அர்த்தநாரீஸ்வரராக வணங்குவேன்'னு சொன்னார்." என்று நம்முடன் பேச ஆரம்பிக்கிறார் பால் ஈர்ப்பு பற்றி 'லேடீஸ் அண்ட் ஜென்டில் வுமன்' என்கிற ஆவணப்படத்தை இயக்கியிருக்கும் மாலினி ஜீவரத்தினம். 

மாலினி ஜீவரத்தினம்

''தென் தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவள் நான். சென்னையில் மீடியா சம்பந்தப்பட்ட படிப்பு படித்தேன். அதற்குப் பிறகு 'மெட்ராஸ்', 'அருவி' படங்களில் உதவி இயக்குநராய் வேலை பார்த்தேன். அப்புறம் என் ஆவணப்படம் சம்பந்தமாக வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். ஒரு கட்டத்துக்குமேல் நமக்கான குரலை நாமதான் கொடுக்கணும்னு தோன்றியது. நமக்குத் தேவையான படங்களை நாமதான் எடுத்தாக வேண்டுமென்று தோன்றியது. அதனால், 'லேடீஸ் அண்ட் ஜென்டில் வுமன்' என்ற ஆவணப்படத்தை எடுக்க ஆரம்பித்தேன். 

அதற்கு இயக்குநர் பா.ரஞ்சித் அண்ணன் பெரிய உதவியாக இருந்தார். விடுதலை என்பது எல்லோருக்குமானதுதானே! குறிப்பிட்ட சமூகத்துக்கான விடுதலை இந்தச் சமுதாயத்துக்கான விடுதலை. ஆனால், லெஸ்பியன் விடுதலை இந்த சமூகத்துக்கான விடுதலை கிடையாது. எல்லா விடுதலைக்காகவும் போராடுற ஒரு குரலாக இருக்கணும் அப்டீங்கிறதுக்காக முதலில் அதை 'லெஸ்பியன்' மக்களிடம் இருந்து ஆரம்பித்தேன். இப்போது, உன் எதிரி யார் என்று தீர்மானி, அப்போதுதான் இலக்கை அடைய முடியும்னு ஒரு விஷயம் இருக்கு இல்லையா... 

என் எதிரி, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை வைத்துப் பகடி பண்றவர்கள்தான். அதனால், சாதி ரீதியான ஒடுக்குமுறையாக இருந்தாலும் சரி, நிற சம்பந்தப்பட்ட ஒடுக்குமுறையாக இருந்தாலும் சரி... அவர்களை வைத்துப் பகடி விளையாடி அவர்களைத் தற்கொலைக்குத் தூண்டுகிற ஒரு சமூகத்துக்கு எதிரான குரலாக என் படங்கள் இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன். எல்லோருக்குமான விடுதலைக்குத் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்துக்கொண்டே இருக்கவேண்டும். அதில் ஒன்றாக, எல்லோராலும் மறுக்கப்படுகின்ற, சமூகத்தில் மறைக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கின்ற நம்முடைய 'லெஸ்பியன்' மக்களுக்கான படமாக எடுக்க முடிவு செய்தேன். 'லெஸ்பியன்'னுகூட நான் சொல்ல விரும்பவில்லை. சமபால் ஈர்ப்புனு அதைச் சொல்லலாம். பெண்களுக்குப் பெண்கள்மீது உள்ள ஈர்ப்பு. அது, இரண்டு திருநங்கைகளுக்கு இடையேயான காதலாகக்கூட இருக்கலாம். பெண்கள் என்று தன்னை உணர்ந்தவர்கள், இன்னொரு பெண்களைக் காதலிக்குற விடுதலைக்கான விஷயம்தான் என் படம். 

"இந்தக் கதையை வேறு இயக்குநர்கள்கிட்ட எடுக்கச் சொல்லியிருக்கீங்களா?"

"நான் இந்தப் படத்தை இயக்குறதுக்கான முயற்சியில் இருக்கும்போது, பலபேர் கேட்டிருக்காங்க, 'நீ ஏன் ஆண், பெண் காதலை மையமாக வைத்துப் படம் எடுக்கக்கூடாது'னு. அவர்களிடம் நான், 'நீங்கள் ஏன் ஒரு லெஸ்பியன் பற்றியோ, Gay பற்றியோ படங்கள் எடுக்கமாட்டேங்கிறீங்க?'னு கேட்பேன். அப்படிதான் படம் எடுப்பேன்னு என்மீது ஒரு முத்திரையை அவங்க குத்திவிடுறாங்க. ஆண், பெண் காதலைப் பற்றிப் படம் எடுக்கிறவங்களை யாரும் கேள்வி கேட்குறதில்லை. 

மக்கள் எப்போதும் இயல்பாக இருக்குறாங்க. மக்கள் எந்த ஒரு வஞ்சகமும் இல்லாதவர்கள். ஆனால், யாராவது ஒரு விஷயத்தை வேறுவிதமாக கிரியேட் பண்ணிவிட்டால், அதை அப்படியே பின்பற்ற ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். மக்களிடம் ஹோமோ செக்‌ஸ், லெஸ்பியன், Gay இதன் மீதெல்லாம் ஒரு வஞ்சத்தை வைத்துவிட்டால், அதை அப்படியே ஃபாலோ செய்யத் தொடங்கிவிடுவார்கள். அதேசமயம், மக்களிடம் இவர்கள் எல்லோரையும் ஒதுக்காதீர்கள், எல்லோரும் சமம்னு சொன்னால் அதை அப்படியே ஃபாலோ செய்வார்கள். அவர்கள் எல்லோருக்கும் புரிய வைக்கவேண்டியது நம்முடைய கடமை. இது, படைப்பாளிகள் கையில்தான் இருக்கிறது.   என் படத்தின் மூலமாக இந்தச் சமூகத்துக்கு கருத்து சொல்லவில்லை. புரிதலை ஏற்படுத்துகிறேன். புரிதல் உங்களுக்குள் ஒரு கருத்தியலை உருவாக்கும். நான் திரும்பத் திரும்ப சொல்வது இதைதான். சர்ச்சையின் அடிப்படையில் ஏற்படுகின்ற ஒரு புரிதல் எந்தவொரு மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தாது. ஆனால், புரிதல் அடிப்படையில் ஏற்படுகின்ற ஒரு சர்ச்சை, மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும். 

லேடீஸ் அண்ட் ஜென்டில் உமன்

"உங்கள் பால் ஈர்ப்பு பற்றி வீட்டில் சொல்ல முயற்சி செஞ்சிருக்கீங்களா?" 

"இந்தச் சமூகம் ஒரு பாலினத்தைக்கூட ஏற்றுக்கொள்ளும்; ஆனால், பால் ஈர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்ளாது. திருநங்கையை ஏற்றுக்கொள்ளவே தயங்குகிற சமூகம், திருநங்கைகளுக்குள் இருக்கும் காதலை ஏற்றுக்கொள்ளவே கொள்ளாது. அதனால், நான் ஒரு பை செக்ஸுவல் என்ற விஷயத்தைச் சொல்லமால், 'நான் ஒரு திருநங்கையாக இருந்தால் என்ன செய்வீர்கள்?'னு கேட்டேன். 'நான் உன்னை, அர்த்தநாரீஸ்வரராக நினைத்து வணங்குவேன்'னு அம்மா சொன்னாங்க. ஆனால், என் அம்மாவுக்கு என் விஷயம் தெரியாது. அவர்களுக்கு என்னைப் பற்றி ஒரு படம் எடுத்து அதைப் போட்டுக்காட்டிவிட்டுச் சொல்லலாம் என்று ஆசைப்பட்டேன். ஆனால், அதற்குள் என் அம்மா இறந்துவிட்டார். அவர் இறந்து ஒரு வருடம் ஆகிறது. அதனால்தான், என் படத்தின் சமர்ப்பணத்தில் 'சொல்லமுடியாமல் போன அம்மாக்களுக்கும்'னு சொல்லி இருப்பேன்.  தவிர, இந்த ஈர்ப்பை மற்றவர்களிடம் சொல்லியே ஆகணும்னு எந்த அவசியமும் இல்லை. என் அம்மா எப்போதும் என்னிடம், 'நீ சீக்கிரம் திருமணம் செய்துகொள்'னு அவசரப்படுத்துனது இல்லை. என் அம்மா எனக்கு சுதந்திரம் கொடுத்தாங்க. என்னுடைய ஃபிலிம் ரிலீஸ் ஆகும்போது என் அம்மாவை உட்கார வைத்து, 'பாரு மா, நான் ஒரு படம் பண்ணியிருக்கேன். புரிஞ்சுக்கோ'னு சொல்றதுக்காகக் காத்திருந்தேன். அது நடக்கலை. அம்மா பெயரை மட்டும் என் பெயருக்குப் பின்னால் வைத்துக்கொண்டேன். இப்போது என் படத்துக்கான ஸ்க்ரீனிங்கில் என் அம்மா  தியேட்டரில் உட்கார்ந்து அவர்களது பாஸிட்டிவ் எனர்ஜியை அந்த இடம் முழுக்கப் பரப்ப விட்டதாகத்தான் நான் உணர்கிறேன். பெற்றோர்கள் எப்போதும் குழந்தைகளைப் புரிந்துகொள்வார்கள். அவர்களுக்குப் புரியவைக்க வேண்டிய கடமை நம்மிடம்தான் இருக்கிறது." 

"உங்களுடைய பார்ட்னரைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டீர்களா?"

"என்னுடைய பார்ட்னரைப் பார்த்துவிட்டேன்.  ஒரு ஆண் என்னை அந்த அளவுக்குப் பார்த்துக்கொள்ள முடியுமானு தெரியலை. என்னை உணர்ந்த ஒருத்தி. இது ஆன்மாவுக்கும், ஆன்மாவுக்கும் இடையேனான காதல். அந்த ஆன்மா வந்து உடலை பார்த்துக் காதலிக்காது." 

"இயக்குநர் பா.ரஞ்சித்துடன் உங்கள் அறிமுகம் எப்படி அமைந்தது?"

" 'மெட்ராஸ்' படத்தின்போதுதான் ரஞ்சித் சார் அறிமுகம் கிடைத்தது. அவரிடம் உதவி இயக்குநராய் சேர ஆசைப்பட்டு, நான் எடுத்த குறும்படத்தைப் போட்டுக் காட்டினேன். அதைப் பார்த்து, என்னை உதவி இயக்குநராய் சேர்த்துக்கொண்டார். பிறகு, என் அடுத்த படங்களுக்கு தோழமையுடன் உதவினார். அன்புக்காரர்; நல்ல மனிதர். சக உயிரை மதிக்ககூடிய, புரிந்து கொள்ளக்கூடியவர். 

பா.ரஞ்சித்

"உங்களுக்கு ஆதரவாக சட்டம் இயற்றப்படும்னு நினைக்குறீங்களா?"

"படத்தின் ஸ்க்ரீனிங் முடிந்தவுடன் நிறைய பெண்கள் என்னை ஆரத்தழுவி கட்டிப்பிடித்து, 'உன்னை எங்களால் புரிந்துகொள்ளமுடிகிறது'னு சொல்லிட்டுப்போறாங்க. இந்தச் சமூகம் கையில் அரிவாளுடன் சுத்துறது எல்லாம் இல்லை. சக உயிரை மதிக்குறாங்க. ஒரு தரப்பினர் எங்களை வாழ விடனும்னு நினைக்குறாங்க. மற்றொரு தரப்பினர் செத்துப்போகட்டும்னு சொல்றாங்க. ஒரு கலவையான எண்ணத்தில்தான் இந்தச் சமூகம் இருக்கு. இரண்டில், ஒரு தரப்பு எங்களைப் புரிஞ்சுக்கிட்டாலும், எங்களை எதிர்க்கிறவங்களும் மாறிடுவாங்க. இல்லையா... யாரும் எங்களை மாற்றவும் வேண்டாம்; ஏற்றுக்கொள்ளவும் வேண்டாம். எங்களைப் பற்றிய புரிதல் இருந்தாலே போதும்."

"நீங்கள் ஒரு லெஸ்பியன் என்பதை எப்போது உணர ஆரம்பித்தீர்கள்?" 

"என்னுடைய பாலினம் என்பது வேறு, பால் ஈர்ப்பு என்பது வேறு. என்னை நீங்கள் வாடா, வாடி... எப்படி வேண்டுமானாலும் கூப்பிடலாம். எனக்கு ஆண், பெண் என்கிற திமிரு இல்லாதவளாக வாழவேண்டுமென்றுதான் ஆசை. ஆனால், பெண்களுக்காகத் தொடர்ந்து குரல் கொடுப்பதில், என்னை ஒரு பெண்ணாக முன்னிறுத்திக்கொள்வதில் ரொம்ப சந்தோஷப்படுறேன். நான் ஒரு பெண், ஆனா... பெண் மட்டுமில்ல. உணர்வு இயற்கையான விஷயம். அதற்கு வயது தெரியாது. பிறந்த ஏழு மாதக் குழந்தைக்கு பால் ஈர்ப்பு இருப்பதாக அறிவியல்பூர்வமாக யாரோ ஒருவர் சொன்னதாகக் கேள்விப்பட்டேன். கைக்குழந்தைக்கே அந்த உணர்வு இருக்கு. எல்லோருமே ஒரு குழந்தையின் மனநிலையில் இருந்து வெளியே வந்தவர்கள்தானே. அது இயல்பாக எல்லோரிடமும் இருக்கின்ற விஷயமாகத்தான் பார்க்கிறேன்." 

"உங்கள் எதிர்கால படங்களும் உங்கள் கருத்தை வலியுறுத்துவதாக இருக்குமா?"

"என்னுடைய எதிர்காலப் படைப்புகள் முழுநீளப் படமாக, குறும்படம், ஆவணப் படம் என எதுவாகவும் இருக்கலாம். அதை அன்றைய தேவைதான் நிர்ணயம் செய்யும். நான் ஏற்கெனவே சொன்னதுபோல என்னுடைய படங்கள் எல்லோருடைய விடுதலையைப் பேசுகின்ற, அதை நகைச்சுவை உணர்வுடன் புரிய வைக்கின்ற ஒன்றாக இருக்கும்."

நீங்க எப்படி பீல் பண்றீங்க


டிரெண்டிங் @ விகடன்